MAG IK ME EVEN AAN U VOORSTELLEN:
Pastoor Deken J.M.M. van de Laar

Geboren en getogen in het Brabantse Zeeland.
Als pastoor (en deken) van een grote en groeiende parochie zijn mijn dagen even gevuld als onvoorspelbaar. Maar mijn werk is mijn hobby. Ik ga er niet onder gebukt.
Mijn naam is John van de Laar, getogen in het Brabantse Zeeland. Ik was (pas) 26 jaar toen ik werd gewijd, na een mooie opleiding bij de Missionarissen van *Mill Hill. Eerst twee jaar in Roosendaal, gevolgd door drie jaar Mill Hill in Londen. Het was een boeiende tijd met veel internationale contacten. En wat belangrijker is: vanuit Engeland leerde ik de kerk van Nederland in een breder perspectief zien.
Na Londen wilde ik graag terug naar het bisdom ’s-Hertogenbosch en ben toen heel goed opgevangen!
Sinds 1991 mag ik werkzaam zijn in de Sint Luciaparochie, voorgaan in de sinds 2007 volledig gerestaureerde kerk te Mierlo-Hout.
In 1994 werd de pastoorsbenoeming officieel. In 1997 kwamen de wijken Helmond West en de Anna-wijk erbij met ook daar een moderne *kerk aan de Hornestraat 1. In februari 2000 volgde de benoeming tot deken van Helmond tot 1 februari 2009.
Per 1 januari 2003 volgde de benoeming tot waarnemend pastoor van OLV presentatie te Aarle-Rixtel en per 1 september 2006 van de pastorale eenheid St. Trudo en OLV te Helmond.
Vanaf 14 februari 2009 ging de benoeming tot “nieuwe deken” van de nieuwe dekenale regio Asten-Helmond in.

Middenin
De kern van de Luciaparochie is de parochiekerk aan de Hoofdstraat. De betrokkenheid van de mensen is best groot te noemen. Dat komt, denk ik, met name door de verenigingen.
Pal achter de kerk ligt het grote Brandevoort. De kerk kijkt als het ware op haar toekomst. Ik zie voortdurend nieuwe gezichten. Ook zijn er vragen voor doop en huwelijk.
De kern van de zaak is: een biddende gemeenschap zijn.
Ik doe eraan wat ik kan: Vieringen goed voorbereiden en die waardig en correct uitvoeren. Ervoor zorgen dat de kerk er keurig uitziet. Het gebouw moet uitnodigend zijn.
De parochie zit goed in de werkgroepen. De catechese is uitgegroeid door de doopvoorbereiding, de gezamenlijke huwelijksvoorbereiding, communievoorbereiding met gastouders en de vormselvoorbereiding. Communie-en vormselvoorbereiding gebeuren in overleg (of samen) met de school. De school wordt steeds meer een schakel tussen parochie en ouders. 
Geloven mag
Het positieve van deze tijd is dat geloven niet moet, maar mag. Kinderen krijgen eerst een voorbereiding op het Vormsel. Pas gaande weg krijgen ze een brief. Daarop kan worden aangegeven: 'Ik wil gevormd worden'. 

In de pastorie kun je een week moeilijk plannen. In sommige tijden van het jaar is het ook altijd drukker in de spreekkamer. Ik probeer dan een luisterend oor en een bemoedigend en bevrijdend woord te geven en daar dus ook echt tijd voor te nemen. Huisbezoek gaat op verzoek.
In gesprekken merk je dat er veel eenzame mensen zijn en die mag je vooral aandacht geven.
Over spiritualiteit in de parochie wordt veel gesproken. Catechese is heel belangrijk, maar we moeten uitkijken dat het geen zaak van het hoofd alleen wordt. Daarom is een biddende gemeenschap zo belangrijk. De kern is de viering van de Eucharistie. Geloven is een zaak van het hart en dat voed je met gebed.

Zwaarste taak
Ik ontmoet natuurlijk ook onverschilligheid. Die mensen desondanks boeien, dat vind ik een zware taak. Ik probeer het door vrolijk, frank, duidelijk en vol overtuiging het geloof uit te dragen. Maar onverschilligheid komt vaak voort uit ervaringen in het verleden. Ik zeg dan: “Beste mensen, het wordt tijd dat je die rugzak aflegt. Het verleden is voorbij. De kerk verkondigt vergeving. Het is aan de mensen om elkaar te vergeven en om ook de kerk te vergeven”. Dat is wel eens moeilijk. Mensen gebruiken die ervaringen als excuus om niet meer naar die kerk te komen. En ze praten (vaak) over zaken waar ze geen verstand van hebben. Daarom is die catechese in de parochie zo belangrijk. Zelfs al is dat maar een ogenblik. Tijdens uitvaartmissen bij voorbeeld. Je moet niet onderschatten wat je dan kunt overbrengen.
Ik vind het vervelend als de kerk in een verkeerd daglicht wordt gesteld, vooral door mensen die van een mug een olifant maken. Als ik weer eens zo'n geval meemaak van iemand die tekeer gaat over iets wat volgens mij nog geen zucht waard is, dan ga ik het liefst op ziekenbezoek. Dat relativeert alles.

De pastorie, een woon en werkhuis
Aan de *Hoofdstraat 157 woon ik heel graag als pastoor van de parochie. Verder wordt er nog een appartement verhuurd. Dus, de bovenverdieping van de pastorie is helemaal bewoond. Beneden is alles beschikbaar voor de parochie.
Weet dat u er van harte welkom bent!

J.M.M. v.d Laar

<<